تبلیغات
هیئت امیرالمومنین علیه السلام - تعداد یاران امام حسین(ع) در عاشورا
هیئت امیرالمومنین علیه السلام
مناظره با اهل سنت

1 ـ شش صد نفر, (پانصد سواره و صد پیاده).


این قول را مورخ مشهور مسعودى نقل كرده(6) كه بسیار بعید است, در این نقل, وى همراه ندارد.


2 ـ 145 نفر, (صد نفر پیاده و 45 نفر سواره). این قول را در روایتى عمار دهنى از حضرت امام باقر(ع) نقل مى كند.(7) این روایت این تعداد را در روز دوم محرم ذكر مى كند در حالى كه ((ابن نما)) همین تعداد را مربوط به روز عاشورا مى داند. (8)


3 ـ صد نفر, این نقل را ((حصین بن عبدالرحمن)) از ((سعد بن عبیده)) ـ كه جزء لشكریان عمر سعد و خود شاهد ماجرا بوده است ـ نقل كرده است.(9)


4 ـ 72 نفر (32 سواره و چهل نفر پیاده) مورخ بزرگ شیعه مرحوم شیخ مفید این نظر را برگزیده(10) و ابوحنیفه دینورى(11) و یعقوبى(12) و خوارزمى(13) نیز همین نظر را برگزیده اند. راوى این نقل ((ضحاك بن عبدالله مشرقى)) است او از كسانى است كه جزو لشكریان امام حسین(ع) بوده و از امام(ع) اجازه خواست كه تا هنگامى كه مقاومت و جهادش ثمر دارد بماند و وقتى دید مقاومتش بى اثر است برگردد: امام به او اجازه داد. بر این اساس او روز عاشورا مردانه جنگید و در ساعتهاى پایانى روز عاشورا وقتى سیدالشهدا كشته شد از معركه گریخت و جان سالم به در برد.


به نظر مى رسد این نقل به واقع نزدیكتر است, هرچند نمى توان نقلهاى دیگر را به كلى رد كرد, زیرا مراحل سفر مختلف بوده چه بسا در مرحله اى تعداد یاران حضرت بیشتر و در مرحله دیگر كمتر بوده اند. در آغاز تعدادى با این اندیشه كه امام حسین به كوفه خواهد رفت و حكومت یزیدیان را نابود كرده خود حاكم مى شود و آنها هم در این راستا به نوا مى رسند! به حضرت ملحق شدند ولى وقتى در بین راه اخبار نگران كننده از كوفه رسید برگشتند (البته بى تردید شب عاشورا كسى امام حسین(ع) را رها نكرده است) به این ترتیب چه بسا در آغاز شش صد نفر بوده اند به تدریج به 145 نفر و صد نفر رسیدند و در پایان آنان كه تا آخرین لحظه ماندند و مقاومت كردند 72 تن بودند.


در تعداد یاران حضرت نباید تنها آنها كه در كربلا به شهادت رسیدند مد نظر باشند بلكه شهید بزرگ كوفه, سفیر امام حسین(ع), حضرت مسلم بن عقیل و هانى بن عروه نیز در همین مجموعه قرار دارند.


پیران كربلایى


در بین یاران حضرت چهره پنج نفر از اصحاب پیامبر بزرگ اسلام دیده مى شوند:


1ـ انس بن حارث كاهلى;


2ـ مسلم بن عوسجه اسدى;


3ـ هانى بن عروه;


4ـ حبیب بن مظاهر اسدى;


5ـ عبدالله بن یقطر, كه همسال امام حسین(ع) بود.(14)


اینان پیران روشن ضمیرى بودند كه معناى زندگى را عمیقا درك كردند و یافتند كه زندگى یعنى در ركاب سالار شهیدان جنگیدن و در خون خویش غوطه خوردن:


اى خوشا با فرق خونین در لقاى یار رفتن


سر جدا پیكر جدا در محفل دلدار رفتن


كودكان كربلایى


در بین یاران وفادار حضرت, چهره كودكان شهید را نیز داریم كه برخى سند مظلومیت ابى عبدالله اند و بعضى سند رشد فكرى كربلاییان كه كودك كربلایى نیز الهام بخش تفسیر درست زندگى است. این كودكان شهید عبارتند از:


1 ـ عبدالله بن الحسین كه بیشتر صاحبان مقاتل معتقدند: او ((على اصغر)) است, چنان كه در زیارت عاشورا آمده است: ((... و على ولدك الاصغر الذى فجعت به...)) شهیدى كه تشنه در دست پدر به شهادت رسید و امام شخصا نعش خونین او را در قبرى كه خود با شمشیرش حفر كرده بودند دفن كرد.


البته این احتمال نیز هست كه ((عبدالله رضیع)) غیر از حضرت ((على اصغر)) باشد و او همان كودكى باشد كه روز عاشورا متولد شده است; به نوشته تاریخ یعقوبى عبدالله رضیع همان است كه در روز آغاز میلادش مورد اصابت تیر دشمن قرار گرفته است(15) در كتاب ((ذخیره الدارین)) از ((حدائق الوردیه)) نقل شده است كه:


((ولد للحسین فى الحرب و امه ام اسحق و سماه عبدالله;(16) در روز جنگ عاشورا براى حسین فرزندى تولد یافت كه مادر او ((ام اسحق)) است و او را عبدالله نامیدند.))


2 ـ عبدالله بن حسن, وى هنگامى كه دید دشمن در صدد قتل سالار شهیدان است به دفاع برخاست و بر سر دشمن فریاد زد و در پى آن به شهادت رسید.


3 ـ قاسم بن الحسن, فرزند دیگر امام مجتبى(ع) كه در كربلا سیزده ساله و به قولى چهارده ساله بوده است. وى به همراه دو برادر دیگرش (عمر و عبدالله) در ركاب عموى بزرگوارش در كربلا حضور داشت. آن دو نیز در كربلا شهید شدند و به قولى ((عمر)) در شمار اسرا قرار گرفت.


او با قهرمانى و شجاعت وارد میدان شد, مردانه جنگید و تعداد زیادى از دشمنان را به خاك و خون كشید. دویست تن از سپاه عمر سعد, قاسم را محاصره كردند, وضع به گونه اى شد كه ناگهان فریاد ((یا عماه)) قاسم به گوش امام حسین(ع) رسید و امام بى درنگ خود را به معركه رساند ولى به گفته وقایع نگاران ((آن جناب زیر سم ستوران دشمن قرار گرفت)). امام او را در حال جان دادن دید براى حضرت این صحنه بسیار سخت بود با اندوه خاصى فرمود:


((والله یعز على عمك ان تدعوه فلایجیبك إو یجیبك فلایعینك;(17) به خدا سوگند براى عمویت دشوار است كه او را بخوانى ولى به یارى تو نشتابد یا براى نجات تو اقدام كند ولى سودمند نباشد.))


4 ـ محمد بن ابى سعید بن عقیل, كه بعد از شنیدن گریه و زارى زنها و بچه ها در شهادت امام وحشت زده به درب خیمه آمد و توسط جنایتكاران به شهادت رسید.


5 ـ عمرو بن جناده انصارى كودكى كه بعد از پدر شهیدش وارد معركه شد و رجز خواند و در پیش چشم مادر به شهادت رسید.


زنان قهرمان كربلا


جلوه برجسته دیگر یاران ابى عبدالله(ع) این است كه حضرت, بانوان فداكارى از بنى هاشم و غیر آنها را در زمره یاران وفادار خویش داشت تا بانوان نیز بدانند كه مى توانند افتخار ((انصارالله)) شدن, ((انصارالحسین)) شدن را داشته باشند در رإس اینان ((زینب)) شیر زن قهرمان كربلا است. قلم از توصیف این بزرگ انسان تاریخ بشریت عاجز است تنها مى توان این را گفت كه: او فاطمه ثانى است.


زن مگو مرد آفرین روزگار


زن مگو بنت الجلال اخت الوقار


زن مگو خاك درش نقش جبین


زن مگو دست خدا در آستین


دیگر بانوان هاشمى كه بهمراه حضرت بودند عبارتند از: ام كلثوم, ام هانى و رقیه ـ هر سه از دختران امام على(ع) ـ , رمله همسر امام مجتبى, سكینه بنت الحسین, فاطمه بنت الحسین, فاطمه دختر امام حسن و رباب دختر امرىالقیس.


از بانوان غیر بنى هاشم: ام خلف همسر حضرت مسلم, ام وهب, همسر وهب, حسنیه كنیز سیدالشهدإ مادر شهید منحج بن سهم, همسر جناده بن حارث و فكیهه خادمه منزل امام حسین(ع).


این زنان فداكار بیشترین نقش را در فداكارى فرزندان و همسر خویش داشته اند.


ام خلف پس از شهادت همسرش مسلم, فرزندش خلف را ترغیب به فداكارى در ركاب امام حسین(ع) كرد او نیز با كشتن سى نفر از دشمنان سرانجام به فوز عظیم شهادت نایل آمد(18) ام وهب به فرزندش گفت: از تو راضى نمى شوم مگر آن كه در ركاب امام حسین به شهادت برسى: ((مارضیت حتى تقتل بین یدى الحسین))(19) همسر وهب نیز ضمن تشویق شوهرش عمودى به دست گرفته به همراه شوهر مى جنگید كه با دعا و درخواست امام حسین(ع) به خیمه مخصوص بانوان برگشت.(20)


این زنان فداكار, درس ایثار و فداكارى, درس حضور عفیفانه زنان در صحنه هاى اجتماعى و درس چگونگى عروج مردان از دامن خود را آموختند.


اگر این بانوان فداكار نبودند چه بسا دشمنان, فریاد مظلومیت عاشورا را خاموش مى كردند این حماسه ها و فریادها و ناله هاى از دل برآمده بود كه جلوى تحریف واقعه عاشورا را گرفت. فریادها و خطبه هاى آتشین زینب و دیگر بازماندگان نهضت عاشورا سند تثبیت نهضت خونین عاشورا بر تارك تاریخ شد. به تعبیر مورخ دانشمند مرحوم آیتى:


((... گفتن این مطالب (فریادهاى افشاگرانه) لازم بود و قطعا اهل بیت در این گفتار در نظر داشتند و مى دانستند كه فردا كه دشمن با عكس العمل این كارها رو به رو شد اصرار خواهد كرد كه با هر قیمتى شده است تاریخ شهادت امام را تحریف كند و فكر مردم را در گمراهى بیندازد به همین جهت با كمال هوشیارى و مآل اندیشى در هر انجمنى و در هر بازار و كوچه اى, در پاسخ هر پرسشى فصلى از آنچه روى داده بود مى گفتند و گوشه اى از تاریخ شهادت امام را روشن مى ساختند براى همین بود كه در همان روز اول ورود به كوفه سه نفر از بانوان اهل بیت خطبه خواندند و به این فكر هم نیفتادند كه چون امام چهارم در میان ما هست و هم با مردم كوفه و هم با ابن زیاد سخن خواهد گفت دیگر نیازى به سخن گفتن ما نیست هر كدامشان كه فرصتى به دست آورد ولو از میان كجاوه صدا بلند كرد و مردمى اغفال شده را در جریان صحیح مطلب گذاشت...


من معتقدم كه امام چهارم و بانوان اهل بیت موقعى فكرشان آسوده شد و از پریشانى و اضطراب خاطر بیرون آمدند كه چند روزى در مركز خلافت ماندند و سخنان خود را گفتند و مردم شام را هم از اشتباه درآوردند و كارى كردند كه اگر تاریخ نویسى در شام هم مى خواست جریان واقعه كربلا را بنویسد جز آنچه طبرى و مفید و ابو الفرج اصفهانى نوشته اند نمى توانست بنویسد در آن روز كه اهل بیت مى توانستند به بازگشت خویش علاقه مند باشند و راه مدینه را با خاطرى آسوده در پیش گیرند, داغدار بودند, با گریه و شیون به مدینه درآمدند و شهر مدینه را منقلب كردند اما از نظر هدف فكرشان آسوده بود و دیگر نگران آن نبودند كه تا فردا جریان عاشورا را به چه صورتى بنویسند و قیام اباعبدالله(ع) را چگونه توجیه كنند...))(21)


دو زن در كربلا این افتخار را داشتند كه در ركاب سالار شهیدان به شهادت برسند:


((یكى ام عبدالله بن عمیر و دیگرى مادر عمروبن جناده)).


6 ) مروج الذهب, ج3, ص:70 ((... فعدل الى كربلإ و هو فى مقدار خمسمإه فارس من اهل بیته و نحو مائه راجل)).


7 ) تاریخ طبرى, ج5, ص:389((... و لحان اصحابه خمسه و اربعین فارسا و مائه راجل)).


8 ) مشیر الاحزان, ص39.


9 ) تاریخ طبرى, ج5, ص393.


10 ) ارشاد, ص233.


11 ) الاخبار الطوال, ص256.


12 ) تاریخ یعقوبى, ج2, ص230.


13 ) مقتل الحسین خوارزمى, ج2, ص4.


14 ) ابصارالعین فى انصار الحسین, ص128.


15 ) تاریخ یعقوبى, ج2, ص218.


16 ) منتخب التواریخ, ج2, ص;218 معالى السبطین, ص127.


17 ) منتخب التواریخ, ص;264 ناسخ التواریخ, ج2, ص328.


18 ) ریاحین الشریعه, ج3, ص;305 اعلام النسإ المومنات,ص142.


19 ) اعلام النسإ المومنات, ص373.


20 ) اللهوف فى قتلى الطفوف, ص44.


21 ) بررسى تاریخ عاشورا, ص168 و 169.





نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر


درباره وبلاگ

عبادت بی ولایت حقه بازیست
اساس مسجدش بتخانه سازیست
چرا سنی نمیخواهد بداند
وضوی بی ولایت آب بازیست
یا علی
مدیر وبلاگ : مجنون علی
نویسندگان
صفحات جانبی
نظرسنجی
کدام مذهب ؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

Google PageRank Checker
فال حافظ
یا حیدر


http://zibasazweb.persiangig.com/9.9.JPG
ابزاروبلاگ