هیئت امیرالمومنین علیه السلام
مناظره با اهل سنت
شنبه 28 مرداد 1391 :: نویسنده : مجنون علی
پیشاپیش فرا رسیدن عید سعید فطر را خدمت تمامی روزه داران عزیز تبریک و تهنیت عرض می کنم .



از جمله لیالى شریفه شب عید فطر می باشد و در فضیلت و ثواب عبادت و احیاى آن احادیث ‏بسیار وارد شده و روایت‏ شده است که آن شب کمتر از شب قدر نیست. برای درک این شب عزیز انجام اعمالی از ائمه علیهم السلام به ما سفارش شده است :



1- در هنگام غروب آفتاب غسل انجام شود .



2- آن شب به نماز، دعا، استغفار، درخواست از حق تعالى و بیتوته در مسجد احیا گردد.



3- بعد از نماز مغرب و عشاء ، نماز صبح و نمازعید فطر ذکر؛" الله اکبر الله اکبر، لا اله الا الله و الله اکبر الله اکبر و لله الحمد الحمد لله على ما هدانا و له الشکر على ما اولانا " گفته شود.


ادمه متن در ادامه مطلب



ادامه مطلب


نوع مطلب :
برچسب ها : عید، فطر، سعید، اعمال، شب و روز، اعمال شب و روز عید فطر، اعمال عید فطر،
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی
شنبه 13 خرداد 1391 :: نویسنده : مجنون علی
سلام
ضمن تبریک
بمناسبت میلاد
مولود کعبه,سیف الله,لسان الله,یدالله, اسد الله الغالب علی ابن ابیطالب(ع)  و روز پدر یک ویژه نامه با عنوان مولود کعبه آماده کردیم که از ادامه مطلب میتونید استفاده کنید.

امیدواریم نهایت استفاده رو ببرید







ویژه نامه مولود کعبه


نوع مطلب :
برچسب ها : علی، امام، اول، مام اول، علی ابن لبی طالب، طالب، امیر، امیرالمومنین، حیدر، اسدالله، یدالله، سیف الله، لسان الله، تولد، میلاد، عید، مولود، کعبه، مولود کعبه، جشن، شادی، عکس، عکس میلاد حضرت علی، مولودی، مولودی میلاد حضرت علی، پیامک، پیامیک تولد حضرت علی، ویژه نامه،
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی
چهارشنبه 12 بهمن 1390 :: نویسنده : مجنون علی
سلام . عید بزرگ عمر کشون رو به تمامی شیعیان تبریک میگویم

به همین مناسبت براتون چندتا مولودی گذاشتم یاعلی







بر عمر لعنت

 


بر عمر لعنت             

 


فقط حیدر امیرالمومنین است

   


                           یازهرا
   

 خوشگل کاشی! (استدیو)          






نوع مطلب : حقایق ناگفته در مودر دومی ملعون(لعنت الله علیه)، 
برچسب ها : عمر، عمرکشون، عمر کشون، بر عمر لعنت، عید، عید الزهرا، عیدالزهرا،
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی

حضرت شجاع الدین فیروز ابولولو کیست ؟

نام اصلی آن بزرگوار فیروز و کنیه اش ابولولو به علت داشتن دختری بنام لوء لوءه که بعد ها به علت سهولت و آسانی تلفظ در بین ایرانی ها به
ابولولو مشهور گردیده . اما هم اکنون نیز عرب ها او را ابولوءلوءه می خوانند . و لقبش شجاع الدین و یا در نزد بعضی باباشجاع الدین معروف بوده است و این به سبب شجاعت منحصر به فرد وی درآن اقدام بزرگ بوده است . اصلیت وی ایرانی و زادگاهش شهر نهاوند بوده است .

اتهام مجوسیت و یا نصرانیت به حضرت ابولولو ؟

حضرت ابولولو قبل از تشرف به دین مبین اسلام ، همچون سایر ایرانیان آئینی مجوسی یا نصرانی داشته است .که نا گفته پیداست داشتن دین مسیحیت و یا زرتشتی قبل از اسلام که از ادیان الهی بودند برای کسی منقصت و عیب محسوب نمی گردد که اهل تسنن سعی نموده اند این نکته را بعنوان دین همیشگی آن بزرگوار اثبات نمایند و حال آنکه بزرگان و شیوخ و خلفای خودشان قبل از اسلام آوردن ظاهری کافر و بت پرست بوده اند . اتهام مجوسیت و یا نصرانیت و غیر این دو به جناب ابولولو از سوی اهل تسنن امری بسیار طبیعی است و این اتهان از سوی آنان منحصر به شخصیت وی نیست بلکه در خصوص حضرت ابوطالب پدر بزرگوار امیرالمومنین نیز اتهام کفر وارد کرده اند و این چیزی نیست مگر عداوت و دشمنی آنان با حضرت امیرالمومنین
و از این بالاتر از پیروان و اتباع آل امیه جای تعجب نخواهد بود وقتی در خصوص شخصیت منحصر به فرد عالم خلقت
حضرت امیرالمومنین پس از شهادت آن حضرت در مسجد کوفه گفتند :
مگر علی بن ابیطالب نماز می خوانده که او را در مسجد کشته اند ؟
پس دیگر در خصوص جناب ابولولو به عنوان یار و یاور خاص امیرالمومنین در وارد ساختن اینگونه اتهامات نسبت به وی جای تعجب نمی باشد . و این در حالی است که با وجود تمام این تلاش ها بر اثبات این اتهام همچنان میتوان از کتب غیر شیعه ادله و شواهد متقن و محکمی را در اثبات اسلام بلکه ایمان قوی وی یافت نمود از جمله متن زیر از کتب اهل تسنن :
ابولولو بعد از سکونت در شهر مدینه به دین اسلام مشرف گردید .
و نیز متن زیر از متون تاریخی مخالفان به نحی تشکیک و تردید آنان در اثبات مجوسی بودن ابولولو را می رساند :
ضربه زدن ابولولو به عمر دلیل بر اسلام اوست .

نحوه انتقال حضرت ابولولو از ایران به مدینه !

ابولولو ابتدا در جنگ میان ایران و روم به اسارت رومیان و بعدها در جنگ بین مسلمانان و رومیان به اسارت مسلمانان و بعنوان اسیر جنگی در سهم مغیره بن شعبه که از دشمنان امیرالمومنین و از نزدیکان و ارادتمندان عمربن خطاب بوده است در آمده و از این به بعد مرحله دیگری از زندگی وی در مدینه النبی رقم می خورد .

نحوه آشنایی جناب ابولولو با حضرت امیرالمومنین :

یکی از محبین و دوستداران نزدیک امیرالمومنین شهید مظلوم جناب هرمزان بوده است . که قبل از اسارت به دست مسلمانان فرمانروای سابق شوش و شوشتر بوده . همچنین وی بنا بر بعضی نقل ها پسر یزدگرد سوم پادشاه وقت ایران و برادر علیا مخدره حضرت شهربانو همسر حضرت سیدالشهداء حسین بن علی بوده
است . که بعد از قتل عمر بدست ابولولو هرمزان را به خاطر دوستی نزدیک با ابولولو به شهادت رسانده و پیکر او را قطعه قطعه نمودند . شهید هرمزان ایرانی و در جنگ بین مسلمانان و ایرانیان در منطقا اهواز به
اسارت و هنگامی که او را نزد عمربن خطاب می برند ، وی اسلام را بر جناب هرمزان عرضه میکند امام هرمزان از پذیرفتن آن امتناع می ورزد .
از این رو عمربن خطاب دستور میدهد تا گردن او را زنند که جناب هرمزان میگوید : شایسته نیست اسیر را در حال تشنگی بکشید . از این رو برای او ظرف آبی می آورند . وی می پرسد : آیا تا زمانیکه آب را نیاشامیده ام در امانم ؟

عمر پاسخ مثبت می دهد و هرمزان نیز با زیرکی خاصی ظرف آب را به روی زمین میریزد و از خوردن آن امتناع می ورزد . تا به این طریق اجرای فرمان قتل را به خاطر امانی که از خلیفه گرفته بود ، به تاخیر اندازد
و عمر که از منظور جناب هرمزان مطلع گردید مجددا دستور به قتل هرمزان حتی در حال تشنگی می دهد که در این بین وجود مقدس امیرالمومنین که در مجلس حاضر بوده اند در اعتراض به حکم عمر میفرمایند : کسی را که امان داده اید ، نباید بکشید . عمر از حضرت امیر سوال کرد : به نظر شما با چنین شخصی چگونه رفتار کنیم ؟
حضرت امیر فرمودند : حکم اسلام این است که فدیه و مبلغ یک غلام را به نفع بیت المال مسلمین بگیرید و او را بعنوان غلام به یکی از مسلمانان واگذارید .
حضرت فرمودند : من این مبلغ را می پردازم و او را قبول می کنم . و اینجا بود که جناب هرمزان با مشاهده این بزرگواری از حضرت امیر
به دین مقدس اسلام تشرف یافت . و نیز از همان روز بغض و کینه عمر خطاب را به دل گرفت . حضرت نیز بعلت تشرف جناب هرمزان به اسلام ، وی را آزاد نمودند .
و از آن به بعد جناب هرمزان خود را از ملازمان حضرت امیرالمومنین نمود و بیشتر اوقات خود را در مسجد و عباذت در آن به سر می برد .
آزاد گردیدن شهید هرمزان توسط امیرالمومنین از اسارت و برقراری ارتباط نزدیک وی با امیرالمومنین و بغض و کینه ای که هرمزان به خاطر محکومیت ناحق به قتل از سوی عمربن خطاب به دل گرفته بود از سویی و از سوی دیگر ظلم و ستم هایی که از جانب مغیره بن شعبه که دشمنی خاصی با امیرالمومنین داشت و از دوستان نزدیک عمربن خطاب به شمار می رفت ، و شکایت های مکرری که حضرت ابولولو به خاطر ظلم و ستم های مغیره به نزد خلیفه ظاهری وقت یعنی عمربن خطاب ارائه نموده بود
ولی هربار با اغماض و بی اعتنایی عمر روبرو می گردید که این باعث ایجاد بغض و کینه عمر که ادعای خلافن بر مبنای عدالت بر مسلمین را داشت در دل ابولولو گردیده بود . که موارد فوق میتواند
برخی از زمینه های آشنایی و نزدیکی بین این دو یار امیرالمومنین را فراهم گدانیده باشد و آنان را در هدفی مشترک که قتل عمربن خطاب است همراه سازد .
و این نزدیکی بین جناب ابولولو و جناب هرمزان به حدی بوده است که به نقل تواریخ غیر شیعه بعد از ضربه خوردن بدست جناب ابولولو ، فرزند عمر بنام عبیدالله به محض شنیدن خبر ،
این اقدام قتل عمر را به قطع یقین به جناب هرمزان نسبت داد . فلذا فورا بعنوان قصاص جناب هرمزان را به شهادت رسانید . و پیکر او را قطعه قطعه نمود . و این در حالی بود که
حضرت امیرالمومنین همواره بعد از آن واقعه خواهان خون به ناحق ریخته شده هرمزان بود . ولی عثمان خلیفه به ناحق بعد از عمر هرگز این حکم را اجرا نکرد . و زمانی که امیرالمومنین به
خلافت ظاهری رسید ، عبیدالله فرزند عمر از ترس جان خود به شام گریخت و به معاویه پناهنده شد که نهایتا اراده الهی جلوه کرد و در جنگ صفین به دست آن حضرت به هلاکت رسید .
وضع مالیات سنگین و درخواست ساخت آسیاب بادی از سوی عمر :
و نیز از همین جا ارتباط و علاقه جناب ابولولو به امیرالمومنین علت ظلم و ستمها و وضع خراج و مالیات سنگین از سوی مغیره بن شعبه
بر جناب ابولولو واضح می گردد که چیزی مطابق 3 تا 4 درهم در روز بوده است و او که توانایی پرداخت چنین مبلغی را نداشته است ، چندین بار بعنوان اعتراض و تظلم به عمربن خطاب مراجعه کرد . اما نه تنها جواب مثبت نشنید ، بلکه در
آخرین بار وقتی عمر با اعتراض و شکایت جناب ابولولو مواجه شد در جواب گفت : این در حق تو که به حرفه آهنگری ، نجاری و... آشنایی داری چیز زیادی نیست .
آنگاه وی از جناب ابولولو سوال کرد : شنیده ام تو از ایرانیان هنر آسیاب سازی آموخته ای که می تواند با نیروی باد به گردش درآید آیا می توانی برای ما نیز چنین آسیابی بسازی؟
و او در جواب پاسخ داد : برایت چنان آسیابی بسازم که تا روز قیامت از حرکت باز نایستد . یا به نقل دیگر اینگونه پاسخ داد :
چنین آسیابی بسازم که آوازه اش در شرق و غرب عالم طنین انداز شود . اینجا بود که این کلام و سخن ابولولو ، عمربن خطاب را به یاد تعبیر خوابی انداخت که مدت ها قبل دیده بود .
پرنده ای قرمز با سه ضربه ی منقار به او ضربه میزند . که معبرین خواب اینگونه تعبیر کرده اند که به زودی تو را مردی از عجم با سه ضربه
خواهد کشت . از این رو عمر به محض شنیدن این جمله از جناب ابولولو درباره او چنین گفت : این غلام مرا تهدید به قتل کرد و اگر من بتوان کسی را ولو با تهمت ناروا به قتل برسانم آن کس او خواهد بود .
از آن روز به بعد که جناب ابولولو که ظلم فاحش و آشکار برخورد خود را که نمونه ای کوچک و ناچیز از آن ظلم روا رفته بر جامعه اسلام و مسلمین
و نیز بر شخصیت ممتاز در آن عصر و همه اعصار بعد از رسول گرامی اسلام یعنی امیرالمومنین را مشاهده می نمود
که آنگونه حضرت را خانه نشین و بغض در گلو و خار در چشم ساخته و همواره راه صبر را پیشه نموده عزم خود را جزم نمود تا انتقام خشم فروخورده آن حضرت
و انتقام همسرش حضرت صدیقه طاهره را بستاند .



اطلاع امیرالمومنین از اقدام حضرت ابولولو :

از جمله زیر بخوبی میتوان برداشت نمود که جناب ابولولو تصمیم خود را به اطلاع امیرالمومنین رسانده بود و تقریر و تایید

حضرت را نسبت به عمل خود بدست آورده بود و یا به نحوی دیگر آن حضرت در جریان این امر قرار داشت . چرا که طبق این نقل :
امیرالمومنین خطاب به عمر فرمودند : به خاطر ظلم ها و اعمال قبیحی که نسبت به عترت پیامبر انجام دادی تو را می بینم که به واسطه جراحتی که از سوی عبدی که با ظلم و ستم بر او حکم می رانی کشته می شوی و او به خدا قسم علی رغم میل باطنی تو وارد بهشت می گردد.
و عمر در جواب گفت : ای اباالحسن ! آیا تو از کهانت و پیشگویی ابائی نداری ؟ و امیرالمومنین در پاسخ فرمودند : سخنی با تو نگفتم مگر بر اساس اندیشه ها و معلومات خود .
و یا طبق نقل دیگری امیرالمومنین خطاب به دومی فرمودند : ای مغرور ! همانا تو را می بینم که در دنیا به واسطه جراحت و ضربتی که از عبدی که تو از روی ظلم و جور بر او حکم می رانی کشته می شوی و این توفیقی است که خداوند نصیب او می گرداند .
و نکته جالب این است که عمر بعد از آنکه بدست ابولولو مضروب گردید و در بستر افتاد با توجه به هشدار فوق که قبلا از امیرالمومنین صادر شده بود
چندین بار ابن خطاب به امیرالمومنین گفت : یا علی ! آیا سزاوار بود که این کار با اطلاع و آگاهی توصورت پذیرد ؟
لذا از روایاتی نظیر متون فوق استفاده می گردد که حضرت به نحوی از این اقدام با خبر بوده اند و آن را برای جناب ابولولو توفیقی از سوی خدا شمرده و باعث متنعم گردیدن به بهشت خداوند می داند .
نامه حضرت ابولولو به عمربن خطاب :
کیاست و زیرکی حضرت ابولولو در اقدام خود به حدی بود که او مدتی قبل از مضروب نمودن عمر ضمن نامه ای به عمر به شکل سر پوشیده
و بدون آنکه عمر غرض او را بفهمد حکم و سزای کسی را که نسبت به مولا و آقای خود جسارت و همسر او را مورد هتک و آزار و اذیت
و فرزند او را به قتل برساند ، سوال نمود و اقدام آینده خود را مستند به حکم خود او ساخت . به متن زیر توجه کنید :
ابولولو به عمر نامه نوشت که جزای کسی که عصیان مولایش را نماید و ملک مولایش را غصب کند و همسر مولایش را مورد ضرب و شتم قرار دهد چیست ؟
عمر نیز در پاسخ مکتوب داشت : بدرستیکه قتل چنین کسی واجب است . فلذا هنگامیکه ابولولو خود را به عمر رسانید تا او را به هلاکت برساند با
استناد به مکتوبه او خطاب به او کرد و فرمود : چرا عصیان مولایت امیرالمومنین را نمودی ؟ چرا همسر او فاطمه را مورد ظلم خویش قرار دادی و فرزندش را سقط نمودی ؟
آنگاه در حالیکه او را لعن می نمود ، ضربه های پی در پی بر او وارد میکرد .
روز واقعه :
سرانجام حضرت ابولولو هنر و حرفه آهنگری خود را به خدمت گرفت و خنجری دو سر که قبضه آن در وسط قرار داشت ، تهیه نمود . تا اینکه بنابر قول صحیح و مشهور در نزد شیعه
در سحرگاه روز دوشنبه 9 ربیع الاول سال 23 هجری در حالیکه عمربن خطاب تازیانه بدست در حال امر کردن نماز گزاران بود که صفوف خود را منظم نمایند ، خود را به وی رسانده
و با سه ضربه کاری شکم خلیفه را تا خاصره او شکافت و در حالیکه عده ای از نزدیکان و اطرافیان عمربن خطاب قصد دستگیری و حمله به او را داشتند با زخمی کردن 13 نفر دیگر از آنان
از محل حادثه گریخت . و عمر بعد از آنکه 3 روز در بستر افتاده بود در سن 60 سالگی به سوی جهنم بال گشایید و از دنیا رفت .
سرانجام حضرت ابولولو
بعد از گریختن جناب ابولولو از مکان وقوع واقعه در مسیر راه خود را به امیرالمومنین رسانیده و به محض مواجهه با حضرت که بر درب منزل نشسته بود ، این مطلب را
میتوان استنباط نمود که علت انتظارر امیرالمومنین در آستانه منزل این بوده است که حضرت ظاهرا منتظر بازگشت ابولولو بوده اند .
و این بدان معنی است که حضرت در جریان امر قرار داشته اند و منتظر شنیدن خبر موفقیت آمیز او بوده اند . خبر اقدام خود را به حضرت می رساند و عرض می کند "
مولای من ! شکم آن شخص را پاره کردم . یعنی در حقیقت اشاره به همان نفرین حضرت زهرا می نماید که از خداوند خواسته بود که شکم عمر را پاره کند .
و حضرت با شنیدن این خبر به یاد مصائب بی بی دو عالم حضرت زهرا افتادند و ضمن بکاء و گریه شدیدی فرمودند :
ای کاش امروز دختر رسول خدا زنده می بودند و این خبر را می شنیدند .
و حضرت بعد از آن به قدرت و اعجاز خود نامه ای برای قاضی کاشان مبتنی بر پناه دادن و تکریم وی و تزویج دختر خود به او ، آن جناب را بر مرکب مخصوص خود بنام دلدل نشاندند
و او را به سرزمین شیعه نشین کاشان فرستادند .
و سپس امیرالمومنین که از تعقیب ماموران حکومت با خبر بودند ، از آن مکان قبلی که نشسته بودند برخاستند و جای دیگر نشستند و چون ماموران که در تعقیب جناب ابولولو بودن با حضرت مواجه شدند
و از حضرت جویای ابولولو شدند که آیا او را ندیده اید ؟ و حضرت با فرمودن جمله ای به حقیقت آنان را گمراه نمودند و فرمودند :
مادامی که در این مکان بوده ام او را ندیده ام .
حضور ابولولو در کاشان و اقامت وی تا پایان حیات مبارکشان
و اما درباره دوران اقامت و مدت زمان زندگی جناب ابولولو در شهر کاشان و سال وفات او و اینکه آیا او از فرزندان و یا نسلی منسوب به او باقی مانده است ؟ گرچه بعضی از اهالی آن منطقه به لقب ها و اسامی چون :
لو ء لو ء یی ، شجاع الدینی و از این قبیل نامها منسوب می باشند اما اطلاع دقیقی در این زمینه برای ما یافت نگردید.
لکن با توجه به مطلبی که قبلا ذکر گردید که امیرالمومنین او را برای ادامه حیات و تشکیل زندگی به آن دیار فرستاد و در این خصوص به قاضی شهر کاشان توصیه و سفارشاتی فرمود و
نیز با استفاده از متن زیر استفاده می گردد که وی با وجود پیگرد ها و تعقیب دستگاه حکومت آن زمان ، اما به اراده الهی تا پایان حیات خویش در این خطه از سرزمین شیعه نشین
و محب اهل بیت که حتی یک روز سابقه کفر و بت پرستی و سنی گری نداشته می زیسته است . و سرانجام بنابر قول صحیح در کنار شیعیان کاشان جان به جان آفرین
تسلیم کرد و در مکان فعلی مدفون گردیده است . در این خصوص به متن زیر توجه نمایید :
در کتاب مجالس المومنین گویند : اهل کاشان را عقیده آن است که فیروز بعد از قتل عمر به کاشان آمده و ار خوف اعداء پنهان گشته ، اهالی کاشان نیز به واسطه علاقه به خاندان رسالت

تعظیم و تکریمش کرده تا آنکه در آنجا وفات یافته و در خارج شهر مدفون گردیده است .





نوع مطلب :
برچسب ها : کشنده عمر، عمر، عمر لعنت الله، عمر بن الخطاب، عمر بن الخطاب لعنت الله علیع، ابولولو، حضرت ابولولو، ابو، عید، عید الزهرا،
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی
چهارشنبه 5 بهمن 1390 :: نویسنده : مجنون علی

نهم ربیع الاول، جشن عیدالزهراء ؛ 

شیعیان و محبین اهل بیت علیهم السلام روز نهم ربیع را جشن می گیرند.

شادی ما در این روز به دلیل به درک واصل شدن قاتل حضرت زهرا سلام الله علیها و غاصب فدک و خلافت امیرالمومنین علیه السلام و منشأ بدعتها و ضلالتها یعنی عمر بن خطاب لعنة الله علیه، می باشد. 

در این رابطه احمد بن اسحاق، که از خواص اصحاب امام علی النقی و امام حسن عسکری علیهما السلام بوده و به خدمت امام مهدی عج نیز رسیده است، نقل می کند که در چنین روزی خدمت امام حسن عسکری علیه السلام رسیده و ایشان را مسرور و خوشحال دیده است. از ایشان علت شادی و فرح را جویا می شود و امام حسن عسکری علیه السلام می فرمایند: 

به درستی که خبر داد مرا پدرم، که حذیفة بن یمان در روز نهم ربیع الاول خدمت جدم حضرت رسول صلی الله علیه و اله رسید. حذیفة گفت: حضرت علی و حسنین علیهم السلام را دیدم که با حضرت رسول غذا میل می فرمودند و آن حضرت به روی ایشان تبسم می نمود و به حسنین علیهما السلام میفرمود:

بخورید! گوارا باد از برای شما برکت و سعادت این روز، به درستی که این روز روزی است که حق تعالی دشمن خود و دشمن شما را هلاک میفرماید و در این روز دعای مادرِ شما (5) را مستجاب میگرداند..... در این روز فرعونِ اهل بیتِ من و ستم کننده بر ایشان و غصب کننده حق ایشان هلاک میشود.

در ادامه حضرت رسول صلی الله علیه و اله فرمودند که خداوند به من وحی کرده که:

ای محمد! علی به منزلت تو نمی رسد مگر به آنچه که از بلاها توسط فرعون آن عصر و غصب کننده حق او بر او وارد میشود. کسی که جرات پیدا میکند تا گفته های مرا تغییر دهد و به من شرک آورد و مردم را از راه رضای من منع می کند. و گوساله ای از برای امت تو برپا می کند که آن ابوبکر است و به من کفر می ورزد در عرش و عظمت و جلال من، به درستی امر کرده ام ملائکه هفت آسمان خود را که برای شیعیان و محبان دین شما عید بگرداند روزی که آن ملعون (عمر بن خطاب) کشته میشود.

از این ماجرا می گذرد تا روزی که عمر لعنة الله علیه به درک واصل می شود. و حذیفة خدمت امیرالمومنین علیه السلام می رسد. مولا علی علیه السلام به وی میفرمایند: آیا به یاد داری آن روزی را که آمدی به نزد سید من رسول خدا، من و دو سبط او حسنین علیهم السلام نزد او بودیم و با او غذا میخوردیم ایشان تو را بر فضیلت این روز آگاه ساخت؟ پس از یادآوری حذیفة، مولا علی علیه السلام هفتاد و دو نام برای این روز ذکر می کنند. که در این جا برخی از آنها را ذکر می کنیم: 

این روز روز استراحت مؤمنان است زیرا از شر آن منافق استراحت یافتند، روز زایل شدن كرب و غم، روز غدیر دوم، روز تخفیف گناهان شیعیان، روز برهم شكستن بنای كفر و عدوان، روز عید بزرگ خدا، روز مستجاب شدن دعا، روز كندن جامة سیاه، روز ندامت ظالم، روز شكسته شدن شوكت مخالفان، روز نفی هموم، روز عفو از گناه شیعیان، روز عید اهل بیت، روز مقبول شدن اعمال شیعیان، روز قتل منافق، روز قهر بر دشمن، روز خراب شدن بنیان ضلالت، روز خنك شدن دلهای مؤمنان، روز رهایی مؤمنان از شر كافران، روز برطرف شدن بدعتها، روز ترك گناهان كبیره، روز ندا کردن به حق و روز عبادت است.(6) 

مرحوم سید بن طاووس بعد از نقل این روایت می فرمایند :من این حدیث را از خط محمد بن علی بن محمد بن طیّ نقل می نمایم و بر اساس تفحّصی که من در کتابها داشته ام ، دسته ای از روایات را موافق با این روایت یافتم و لذا بر آن اعتماد نمودم و به سزاست که این روز که در حدیث امده است را بزرگ شمرد و در آن اظهار سرور و شادمانی نمود .(7)

به همین جهت است که متقدمین و متأخرین از علما و فقهای شیعه این روز را روز به درک واصل شدن عمر لعنة الله علیه می دانستند و در این روز اظهار سرور و خوشحالی میکردند. و حتی بعضی از آنها کتاب های جداگانه ای در اثبات این حقیقت نوشته اند. از جمله آنها می توان به کتاب علامه مجلسی رحمة الله علیه، کتاب صاحب مستدرک (محدث میرزا شیخ حسین نوری) و همچنین کتاب "فصل الخطاب فی تاریخ قتل ابن الخطاب" که در عصر ما نوشته شده است، اشاره کرد. 

 علامه مجلسی رحمة الله علیه در این رابطه می فرمایند: و المشهور بین الشیعة فی الأمصار و الأقطار فی زماننا هذا هو أنه الیوم التاسع من ربیع الأول، و هو أحد الاعیاد. یعنی بین شیعیان در تمامی نقاط و نواحی در زمان ما مشهور است که به درک واصل شدن او در روز نهم ربیع الاول می باشد. و آن روز یکی از اعیاد است. 


در ادامه ایشان در رابطه با شبهه ای که توسط برخی گفته می شود که روز مرگ عمر 28 ذی الحجة بوده است میفرمایند: اعتبار تلك الروایات مع الشهرة بین أكثر الشیعة سلفا وخلفا لا یقصر عما ذكره المؤرخون من المخالفین، ویحتمل أن یكونوا غیروا هذا الیوم لیشتبه الامر على الشیعة فلا یتخذوه یوم عید وسرور. 

یعنی اعتبار آن روایات (در اثبات مرگ عمر در روز نهم ربیع) بعلاوۀ شهرتی که بین اکثر شیعیان سلف و خلف دارند، کمتر از آنچه مورخین مخالف نقل کرده اند (که روز مرگ وی 28 ذی الحجة است) نیست. (به عبارت دیگر اعتبار روایت نهم ربیع با گفته های مخالفین رد نمی شود) و احتمال دارد که مخالفین این روز را تغییر داده اند تا امر برای شیعیان مشتبه شود، و آن روز را روز عید و سرور نگیرند. (8)

مرحوم صاحب جواهر در مورد فضیلت نهم ربیع الاول می نویسد :به خبری اسناد داده شده به پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در فضیلت و شرافت و برکت این روز دست یافتم (در اینجا اشاره به روایت احمد بن اسحاق دارند)....و این روز علی الخصوص برای ما و ائمه ما علیهم السلام عید است. (9)

حرف آخر : 

با توجه به دلایل و براهین واضح و روشنی که ارائه شد روز نهم ربیع الاول روز اظهار جشن و سرور و تبری از دشمنان اهل بیت علیهم السلام می باشد. البته این نکته را نیز متذکر می شویم که یاد و ذکر نام امام زمان عجل الله تعالی فرجه الشریف در هر زمانی نیکوست، و شرعاً حرام نیست که افرادی بخواهند در این روز به بهانه ایام آغاز امامت حضرت مهدی عج از ایشان یاد کنند. ولی همواره باید به خاطر داشت که این روز، روز اظهار تبری و برائت از دشمنان اهل بیت علیهم السلام می باشد، و این همان سیره و سنت ائمه اطهار علیهم السلام بوده است. فلذا تضعیف و بلکه دوری از سیره ایشان به نحوی که هیچ سخنی از تبری در این روز به میان آورده نشود، و بزرگ کردن و گرامیداشتن جشنی که هیچ توصیه ای به آن نشده است، یقینا مورد رضایت ائمه اطهار علیهم السلام نمی باشد. متاسفانه همین مساله را در سالهای اخیر شاهد بوده ایم که پرچمداران "جشن تاج گذاری" با بزرگ نمودن این جشن هیچ سخنی از تبری از دشمنان اهل بیت علیهم السلام به میان نمی آورند. به همین جهت، شیعیان باید هوشیار باشند و نگذارند افرادی نام امام زمان (عج) را وسیله و ابزاری قرار دهند تا تبرّی را در میان ایشان کمرنگ و بلکه حذف نمایند. و مطمئن باشیم که اگر چشمانمان را ببندیم و از کنار اینگونه فتنه ها بگذریم، روزی چشم باز خواهیم کرد و می بینیم که هیچ اثری از برائت و تبری در میان شیعیان باقی نمانده است.

شیعه به تولّی اَر مُسلَّم گردد.........با رکن تبرّی است که محکم گردد

یافاطمه! لعن قاتلت روزی ماست.........یا رب نکند که رزق ما کم گردد

رسول خدا صلی الله علیه واله فرمودند: هرکس از لعن نمودن کسی که خداوند او را لعنت نموده خودداری نماید لعنت خداوند بر او باد. (بحارالانوار ج2 ص202)

--------------------------------------

اسناد:

(1) مصباح کفعمی ج2 ص533 – بحارالانوار ج50ص335

(2) مسارالشیعه ص28-29

(3) روایت معتبر محمد بن حسین: کمال الدین شیخ صدوق ج2ص473 و بحارالانوار ج50ص331 و روایت ابو سهل: الغیبة شیخ طوسی ص273 و بحارالانوار ج52ص16

(4) بحارالانوار ج44ص287

(5) اشاره به آن جائی که حضرت زهرا سلام الله علیها موقعی که عمر نامه فدک را پاره کرد. فرمودند خدا شکمت را پاره کند.

(6) زادالمعاد علامه مجلسی باب ۸ص۳۲۵ و زوائد الفوائد  از علی بن علی بن طاووس. باب ربیع الاول و بحارالانوار جلد ۳۱ ص۱۲۰.

(7) بحارالانوار ج31ص129

(8) بحارالانوار ج31ص132

(9) جواهر الکلام ج 5 ص 43- 44





نوع مطلب :
برچسب ها : عید، عیدالزهرا، عمر، عمر لعنت الله، عمر بن الخطلب، عمر بن الخطاب لعنت الله علیه، قتل عمر، درک رفتن عمر، به درک واصل شدن عمر، جشن،
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی
دوشنبه 23 آبان 1390 :: نویسنده : مجنون علی
با سلام خدمت تمامی شیعیان عزیز . ضمن تبریک گفتن بزرگترین عید شیعیان به شما , ویژه نامه ای رو تو این پست براتون گذاشتم. امیدوارم که ازش نهایت استفاده رو ببرید. ما رو از دعای خیر خودتون محروم نکنید.
یا علی
ویژه نامه غدیر

1.اعمال شب و روز عید غدیر

http://amiralmomeninheydar.mihanblog.com/extrapage/amaleydeghadir


2. پیامک عید غدیر

http://amiralmomeninheydar.mihanblog.com/extrapage/payamak



3.
خطبه غدیر1
      
http://amiralmomeninheydar.mihanblog.com/extrapage/ghadir
  
  خطبه غدیر 2     

http://amiralmomeninheydar.mihanblog.com/extrapage/ghadir2




4.
فلسفه غدیر

amiralmomeninheydar.mihanblog.com/post/686



5. اشعار در رابطه با عید غدیر

http://amiralmomeninheydar.mihanblog.com/extrapage/ashareghadir





6.غدیر از دیدگاه چهارده معصوم (ع)

http://amiralmomeninheydar.mihanblog.com/post/98




7. آیه غدیر در قرآن

http://amiralmomeninheydar.mihanblog.com/post/217






 دوستان برای نمایش هر صفحه ؛ روی همان موضوع کلیک کنید
اگر با مشکلی برخوردند آدرس را کپی کرده و در بالای مرورگر خود (آدرس خوان) paste کنید





نوع مطلب :
برچسب ها : غدیر، عید، عید غدیر، ولایت، امامت، عید ولایت، عید امامت، عید شیعیان، عید سعید، عید غدیر خم، غدیر خم، والاترین عید، برترین عید، ویژه نامه،
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی
شنبه 21 آبان 1390 :: نویسنده : مجنون علی

فلسفه غدیر

واقعه غدیر:

پاسخی برای این پرسش است كه: «چرا بعد از رحلت پیامبر گرامی اسلام، دروازه «پیامبری» بسته شد؟». به تعبیر علمی‌تر: حادثه غدیر، تبیین‌كننده فلسفه «خاتمیت» و تكمیل‌كننده «نبوت» است و در نتیجه فعل و انفعالاتی كه میان واقعه غدیر و خاتمیت (ختم پیامبری و پایان یافتن وحی) رخ داده است، پدیده جدیدی به نام «امامت» (رهبری امت) وارد میدان می‌شود.
شناخت درست درباره فلسفه «غدیر»، بستگی كامل به معرفت فلسفه «نبوت» دارد، به گونه‌ای كه اگر فلسفه نبوت به شكل صحیح، تبیین و تحلیل نشود، هیچ‌گاهی به هسته مركزی «غدیر» و گوهر گرانبهایی كه در درون «امامت» نهفته است، شناخت عقلانی و تحلیل قانع‌كننده، پیدا نخواهیم كرد.
اگر می‌بینیم كه رویداد «غدیر» برای تعداد زیادی از مسملین در هاله‌ی ابهام باقی مانده است و از كنار آن به سادگی عبور می‌كنند، بدان جهت است كه تنها به پوسته و صدف این تكه مهم تاریخی، توجه نمود‌ه‌اند و هیچ‌گاه روی مغزهای‌شان، فشار لازم را نیاورده‌اند، تا به گوهر اصلی و هسته مركزی آن، برسند.
آن عده‌ای از مسلمین كه توجه بیش‌تری روی این موضوع كرده و با ایثار و فداكاری قابل ملاحظه‌ای، از حریم این واقعه، پاسداری نموده و از تحریف آن، جلوگیری نموده‌اند، در اثر تحولات سیاسی و اجتماعی و عدم دسترسی به تحصیلات عالی و تحقیقات كامل ـ‌به جز از نخبه‌گان و محققان‌شان ـ اكثراً به صورت تعبدی و تقلیدی با این قضیه، برخورد نموده‌اند، نه به شكل تحلیلی و تحقیقی آن.
با توجه به مطالب فوق، ناگزیریم كه در ابتدا به فلسفه «نبوت» و نیز فلسفه «خاتمیت»، پاسخ دهیم تا زمینه برای پرداخت به فلسفه «غدیر» فراهم شود.
بنابراین، با سه پرسش اساسی روبه‌رو هستیم:
1ـ چرا بشر به انبیاء الهی نیاز داشته و هدف خداوند از ارسال پیامبران، چه بوده است؟
2ـ چرا با رحلت پیامبر بزرگ اسلام، دروازه وحی و ارسال رسول، بسته گردید؟
3ـ واقعه غدیر، چه خلایی را می‌توانست پر كند و چرا پیامبر اكرم در روز هجدهم ذی‌الحجه، همایش بزرگی تحت عنوان «انتخاب جانشین» ـ آن هم در زیر آفتاب سوزان و در ماه‌های پایانی عمرش ـ‌ برگزار نمود؟
پاسخ پرسش نخست آن است كه:
الف ـ انسان موجودی است كه در آغاز زندگی (دوره نوزادی)، علم و شناختش، هم‌پایه درك و آگاهی حیوانات و حتی كم‌تر از آن است ولی همزمان با رشد جسمی، روز به روز حوزه علم و آگاهی‌اش، توسعه پیدا می‌كند. گاهی این توسعه علمی و فكری، شتاب بیش‌تری پیدا می‌كند و آن در وقتی رخ می‌دهد كه انسان، تحت آموزش و پرورش قرار گیرد.
بنابراین، انسان به معلم و مربی ضرورت شدید دارد تا به رشد فكری، علمی، جسمی و اجتماعی، برسد.
از آن‌جا كه در دوره‌های اولیه زندگی بشر انسان‌ها در مشكلات و محدودیت‌های زیادی به سر می‌بردند و دسترسی به تحصیل و تعلیم ناممكن بود و نیز امكانات لازم، اختراع نگردیده بود، به معلمان و مربیانی نیاز داشتند تا راه و رسم زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی را به آن‌ها می‌آموزاندند و آنان را با قانون و تطبیق آن در جامعه، آشنا می‌ساختند. از این رو می‌توان گفت كه:
پیامبران، همان معلمان بشریت‌اند كه انسان‌ها را از تاریكی جهل و بی‌قانونی رهانیده و به سوی نور علم و قانونمندی، كشاندند و این كار در آن عصر، به جز از طریق ارسال انبیای الهی و قوانین آسمانی، از دست بشر عقب مانده و جهل‌زده آن دوره‌ها، ساخته نبود.
ب ـ انسان، نه مانند حیوانات، محكوم به غرایز است تا تمام هدفش، پر كردن شكم و توجه به آب و آخور باشد و نه مانند فرشتگان، خالی از نفس سركش‌اند تا راه سركشی و طغیانگری مسدود گردد، بلكه موجود اختیاردار، اراده‌مند و ایستاده بر سر دو راهی (سعادت و شقاوت) است كه گاهی در باغ سعادت و در میان گل‌های خوشبختی، گام برمی‌دارد و زمانی هم در مرداب بدبختی تا گلو فرو می‌غلطد.
در این میدان كار و زار، شناخت باغ سعادت و چاه شقاوت، كاری است بس دشوار و گاهی حتی ناممكن؛ زیرا از یكسو انسان با فرمان‌های عقل و دستورات وجدان پاك خویش، روبه‌رو است كه وی را به گزینش راه سعادت و انجام خوبی‌ها، فرمان می‌دهد و از جانب دیگر وسوسه‌های شیطانی و خواست‌های شهوانی، همانند اژدهای هفت‌سر، دهن‌ها را برای بلعیدن و نابودی وی، باز نموده است كه با یك چشم به هم زدن، سرنوشت را به گونه‌ای كاملاً متفاوت دگرگون می‌سازد.
در این میان، انسان به داشتن استراتژی‌های جدید در عرصه‌های دفاعی و تهاجمی در رابطه با این دشمن سوگند خورده، ضرورت پیدا می‌كند.
اتخاذ استراتژی‌های كارا و راهبردی‌های آگاهانه، در همه موارد،‌ از توان عقل بشر، بیرون است و لذا به كمك‌ها و رهنمایی‌های مقامات بالاتر، نیاز شدید پیدا می‌كند. خداوند بزرگ با ارسال پیامبران و قوانین آسمانی، راه‌های پیروزی و چاه‌های شكست را به انسان معرفی نموده است تا بر این اژدهای جهنمی، غالب گردد.
ج ـ انسان، موجودی نیست كه تنها طبیعت و پدیده‌های طبیعی (مانند پول،‌خانه، مقام، زندگی آسوده و...) بتواند به خواسته‌ها و تشنگی‌های وی، به صورت كامل و قناعت‌بخش پاسخ دهد. بلندپروازی علمی و جولان فكری وی، گاهی به جایی می‌رسد كه این جهان بزرگ و زندگی در آن را، پوچ و بی‌معنی و خود را بی‌پناه و بی‌پشتوانه می‌بیند.
با ارسال پیامبران و ارتباط یافتن عالم ماده با جهان فوق ماده (ماوراءالطبیعت)، این پوچ‌گرایی‌ها از بین می‌رود و انسان خود را تنها، بی‌پناه و بی‌پشتیبان نمی‌بیند.
د ـ با توجه به سه نكته مذكور (نیاز بشر به تعلیم و تربیت، پیروزی بر خواست‌های درونی و رهایی از پوچ‌گرایی و تنهایی)، حال این نكته را نیز اضافه می‌كنیم كه بشر در همه زمان‌ها، در تمام مكان‌ها، با توجه به آن سه نكته اساسی، به ارسال رسول و نزول قوانین الهی، ضرورت دارد، زیرا همیشه آن سه مشكل، بر جای خود باقی است.
اما این‌كه: «بعد از رحلت پیامبر بزرگ اسلام، خداوند برای رفع این سه مشكل‌، چه راه حلی را فراروی بشر گذاشت؟» در قسمت بعدی ملاحظه خواهید فرمود.
اما در پاسخ این پرسش كه: چرا خداوند بعد از رحلت حضرت محمد(ص) دروازه پر فیض وحی را به رخ بندگان خود،‌ بسته كرد و چرا انسان‌های عصر تمدن و تكنالوجی را از نعمت پیامبران و رهبران وارسته متصل به منبع وحی،‌ محروم نمود؟ باید گفت، جامعه انسانی اگر به صورت كل، مورد ارزیابی و تحلیل قرار گیرد، در می‌یابیم كه دوران‌های گوناگونی را پشت سر گذاشته است و همواره با گذشت زمان، مراحل رشد و تكامل را طی نموده است، به گونه‌ای كه رشدش را از مرحله صفر و نوزادی آغاز نموده، مراحل كودكی، نوجوانی و جوانی را، یكی پس از دیگری، طی نموده است.
مقصد ما از رشد جامعه بشر، تنها تغییرات در عرصه ابزار و وسایل زندگی فردی و اجتماعی نیست و نیز هدف از این رشد، تنها دگرگونی در كیفیت و نحوه زندگی نمی‌باشد، بلكه مراد از این رشد و تكامل، آمدن تغییرات در عرصه فكری و علمی بشر است كه از آن می‌توان به «رشد عقلی» یا «تكامل عقل» تعبیر نمود.
رشد عقلی و تكامل فكری، اساس پیشرفت‌های بشر در اختراع ابزار زندگی و تغییرات در نحوه زندگی است و تا وقتی كه بشر با ركود فكری و انجماد عقلی، روبه رو بود، هیچ گاه توانایی برای رهایی از چنگال زندگی حیوانی، ابتدایی و غارنشینی، پیدا نكرد.
خداوند از طریق فرستادن وحی و واسطه شدن رهبران پاك‌نفس و آگاه، زمینه رشد عقلانی و تكامل فكری را برای بشر، فراهم ساخت و از این‌رو، عقل بشر، با گذشت زمان، مراحل نوزادی، كودكی و نوجوانی را سپری نمود تا سرانجام به دوره جوانی (بلوغ) گام نهاد.
پیامبران نخستین (مانند حضرت آدم، نوح و...) عقل و اندیشه بشر را در دوره نوزادی و كودكی، پرورش دادند و از آن، مراقبت می‌نمودند. در آن دوره‌ها واقعاً عقل انسان، نوزاد و كودك (ناآگاه) بود و لذا می‌بینیم كه قابیل بعد از كشتن برادرش(هابیل)، حتی توانایی بر درك راه‌حل برای دفن جنازه مقتول را نداشت و سرانجام با راهنمایی زاغ، روش دفن را بدست آورد؛ و نیز قوم حضرت نوح در مقابل تبلیغات شبانه‌روزی پیامبرشان در طی نهصد و پنجاه سال، خم بر ابرو نیاوردند و موعظه‌های نوح در دل‌های قومش راه نیافت.
پیامبران دیگر وظیفه رشد فكری و علمی در دوره‌های كودكی و نوجوانی را به عهده داشتند و سرانجام در عصر آخرین پیامبر الهی حضرت محمد(ص)، زحمات بیست و سه ساله این نماینده الهی و قوانین جانبخش الهی تحت عنوان «قرآن كریم»، عقل را وارد مرحله بلوغ و كمال نمود و لذا بر جایگاه بسیار عالی، تكیه زد یعنی عقل، یكی از منابع چهار گانه برای استخراج احكام شرعی قرار گرفت و در كلام بزرگان دین، عنوان «پیامبر درونی» (حجت باطنة) برای آن برگزیده شده است. امام صادق(ع) می‌فرماید: «خداوند دو نوع پیامبر و رهنما را برای مردم فرستاده است: 1- رهنمای بیرونی 2- رهنمای درونی. رهنمای بیرونی عبارتست از پیامبران الهی و اما رهنمای درونی، عقل آدمی است».
در تمجید از عقل رشد یافته، آمده است كه آن، یگانه راهی است كه انسان می‌تواند از آن طریق، خدای خویش را شناخته و عبادت وی را واجب می‌شمارد.
خلاصه حاصل سخن آن كه: یكی از اهداف اصلی ارسال پیامبران، فراهم‌سازی زمینه برای رشد عقل (تقویت و پرورش پیامبر درونی) بوده است و چون در مدت رسالت پیامبر اكرم(ص) چنین زمینه‌ای، میسر شده بود، لذا با رحلت این پیامبر الهی، فصل دیگری در تاریخ بشر خردگرا، هوشمند و عاقل، گشوده شد و باید گشوده می‌شد، زیرا تحولات پیش آمده در مراحل مختلف جامعه انسانی، ایجاب می‌كرد كه سیستم و روش‌ها نیز تغییر یابند. از این رو، وحی الهی، قطع و راه بعثت و نبوت نیز مسدود گردید.
اما گنجینه گرانبهایی كه پیامبر در طول 23 سال پیامبری‏اش، به دست آورده بود(قرآن كریم) را به امتش سپرد تا در پرتو قوانین جاویدانه آن، باقی راه را نیز با خوشبختی، طی كنند.
در اینجا حتماً پرسشی در ذهن می‌آید و آن این كه:
آیا عقل رشید و بالغ، به تنهایی می‌تواند در تمام عرصه‌های زندگی (عبادت، سیاست، اجتماع و...)، با موفقیت تمام، بر مشكلات، پیروز گردد؟
در پاسخ شاید گفته می‌شود كه: كتاب خدا (قرآن عظیم الشأن) و سخنان پیامبر (احادیث) می‌توانند دست عقل و خرد انسان را بگیرد و در مواردی كه پای عقل، لنگ است (حوزه عبادات، مسایل مربوط به قیامت و غیره) كتاب و سنت، می‌توانند به سربازان عقل، كمك‌های مورد نیاز را برسانند و نگذارند كه «عقل» از مسیر اصلی، منحرف شود؛ در امور عرفی و اجتماعی، عقلای امت با استفاده از عقل و با تكیه بر نقل (كتاب و سنت) از طریق «شوری»، «رایزنی» و «انتخابات»، بر مشكلات، فایق آیند.
مغزهایی كه كنجكاو و حقیقت‌نگر باشند، فوراً پرسش دیگری را مطرح می‌كنند و آن این كه: درست است كه عقل رشید و بالغ اگر با كتاب و سنت، ائتلاف نماید و از راهنمایی‌های شرع، بهره‌مند گردد، از طریق شوری و گفتمان بین عقلای امت، تعداد زیادی از مشكلات، رفع می‌گردد ولی همه این كارها با این كه لازم و ضروری است، كافی به نظر نمی‌رسد؛ زیرا چندین مشكل اساسی بر جای خویش باقی خواهد ماند:
الف‌ـ پیدایش اختلاف در تفسیر دین و احكام الهی
تا وقتی كه خود پیامبر در قید حیات است، از آن جا كه وی واسطه بین خالق و خلق است و یگانه مرجع قابل قبول برای امتش می‌باشد، در حین بروز اختلاف در فهم دین و تعدد قرائت‌ها و پیدایش تفسیرهای متضاد، متناقض ـ و گاهی باطل و بیگانه از حقیقت ـ به سادگی می‌تواند، تمام این اختلاف‌های تفسیری و نزاع درون دینی را حل نماید و لذا راه انحراف، كج فهمی، تحجر، تعدد تفسیرها، اختلاف و نزاع میان امت، مسدود می‌گردد.
ولی زمانی كه پیامبر، رحلت نماید و تمام بار مسئولیت ـ چه در امور عرفی و اجتماعی و چه در مسایل دینی و عبادی ـ بر دوش امت بیفتد، یقیناً دروازه به رخ اختلاف‌های تفسیری و نزاع‌های عقیدتی، گشوده خواهد شد و چون قرآن و سنت، متكلم و سخن‌گو نیست، لذا به مفسری ضرورت دارد كه تفسیرش برخاسته از دانش لازم و مورد قبول همه است، باشد.
ب‌ـ بروز جنگ و درگیری‌های خونین
اختلاف در فهم و تفسیر دین، باعث پیدایش مذاهب گوناگون و فرقه‌های مختلف می‌گردد كه در نتیجه، پیروان هر مكتب فكری و عقیدتی، برای آن كه خود را بر حق، رستگار، سعادت‌مند، اهل بهشت و پیرو واقعی پیامبر خویش نشان دهند، ناگزیر است، دیگران را كافر، مرتد و نجس و خارج از دین، جلوه دهد و سرانجام، برای همیشه در میان امت، نزاع و چند دسته‌گی پیدا خواهد گردید و جوی خون نیز برای ابد جاری خواهد بود.
ج‌ـ عقب ماندگی و فقر
با وجود اختلاف عمیق، نزاع‌های خونین و چند دسته‌گی، اژدهای فقر و عقب‌ماندگی، امت را می‌بلعد و نابود می‌سازد و همان گونه كه در كلام بزرگان دین آمده است: «دیوار فقر، چسپیده به دیوار كفر است (الفقر كاد ان یكون كفراً)» و یا «انسان‌های عقب مانده و فقیر، آخرت بدی در پیش رو دارند (من لا معاش له لا معاد له).
دـ خطر فرسوده‌گی دین
با گذشت زمان و پیدایش نسل‌های نو و عصرهای جدید، طبعاً تغییرات چشمگیر، در ابزار و سیستم زندگی انسان‌ها پیدا می‌‌شود. گاهی این فرق‌ها به اندازه‌ایست كه عصرهای جدید، نسبت به عصر نزول وحی، به میزان 180 درجه، تفاوت پیدا می‌كند. در این صورت حكمت الهی ایجاب می‌كند كه امت، توان دسترسی به منبعی داشته باشد كه آگاه به دین و قابل قبول برای تمام افراد امت (هم سطح خود پیامبر) باشد، تا دین، همگام با عصر و پا به پای پیشرفت‌ها و تغییرات جدید، حرکت نماید و برای پاسخگویی به نیازهای عصرهای جدید، توانایی لازم را داشته باشد.
ممكن است برخی‌ جواب دهند كه بعد از رحلت پیامبر، دروازه فقه و اجتهاد به رخ امت باز است و مجتهدین و فقها می‌توانند با تكیه بر «قرآن، سنت، عقل و اجماع» و یا به ضمیمه «قیاس»، احكام جدید را بیرون آورند و به نیازهای جدید، پاسخ دهند.
ولی می‌توان گفت كه با این پاسخ، گر چند در بعضی جهات، حجم مشكلات، كاسته می‌شود ولی در جهات دیگر، همچنان با كوهی از دشواری‌ها و مصیبت‌ها مواجه خواهیم بود. زیرا در طول بیش از ده قرن كه فقها و مجتهدین با آن كه تمام تلاش‌شان را برای حل همین مشكلات، صرف نموده‌اند ولی با توجه به وجود اختلاف آراء و تفسیرهای متفاوت و گاهی متناقض، باعث گیجی و سردرگمی امت گردیده است. به نحوی كه گاهی مجتهدی، نه تنها خلاف مجتهد دیگر، فتوا داده، بلكه حتی دیگری را به خروج از دین، ارتداد و كفرگویی، متهم نموده و قتل وی را واجب شمرده است. نمونه‌های بی‌شماری وجود دارد كه از آن جمله می‌توان به حكم قتل دو فقیه برجسته جهان اسلام، معروف به: «شهید اول» و «شهید ثانی» اشاره كرد و نیز می‌توان صدور فتوای شریح قاضی درباره جواز ریختن خون نواسه پیامبر امام حسین (ع) ـ‌ كه مقام بالاتر از فقیه و مجتهد داشت‌ـ را نام برد.
همچنین در موارد متعددی، صدور فتواها باعث رو در رو قرار گرفتن فرقه‌های اسلامی گردیده كه خونریزی‌های شدیدی در پی داشته است.
حاصل سخن آن كه، مشكلات فوق، ایجاب می‌كرد كه خداوند متعال برای نجات بندگانش از گمراهی و تنور آتش نفاق، راه حل حكیمانه‌ای را در اختیار امت آخرین فرستاده‌اش قرار دهد تا تمام راه‌ها به رخ مشكلات فوق، مسدود گردد. در غیر این صورت، به تعبیر علمی‌تر: «نقض غرض» پیش می‌آید، یعنی ارسال وحی و پیامبر، بدون نتیجه باقی خواهد ماند و مردم، دوباره راه بی‌راهه و چاه گمراهی را در پیش خواهند گرفت.
از همین رو، خداوند متعال در ماه‌های آخر حیات پر بركت پیامبر گرامی اسلام، وی را مؤظف می‌كند تا این راه حل مهم و حیاتی را به گوش امتش برساند تا بعد از رحلت رهبرشان، به بیراهه نروند و با بدبختی‌ها مواجه نشوند. از این‌رو با جدیت تمام، به پیامبرش دستور می‌دهد كه:
«ای رسول! آن مأموریتی را كه (از جانب خداوند) به تو سپرده شده است، به مردم برسان و اگر (این مأموریت را) انجام ندهی، (معنایش آن است كه) رسالت الهی را به مردم نرسانده‌ای و(اگر چنانچه از مردم، خوف داری كه مبادا تو را متهم كنند و یا قصد آسیب‌رسانی را داشته باشند، مطمئن باش كه) خداوند تو را از (دست و زبان) مردم نگه می‌دارد»(1).
از همین رو، پیامبر پس از بازگشت از آخرین سفر تاریخی و عبادی‌اش (از سفر حجة‌الوداع) در روز هیجدهم ذی‌حجه سال دهم هجری، در منطقه «غدیر خم» این رسالت و مأموریت الهی را به گوش هزاران مسلمانی كه همراه پیامبر از سفر حج برمی‌گشتند، رساند.
از اینجا فصل جدیدی در تاریخ اسلام، به نام «امامت» و «رهبری امت» باز گردید كه هم اشتراكات زیادی با دوره «نبوت» دارد و هم از جهاتی، با آن، متفاوت است.
تفاوت تنها در نزول و عدم نزول وحی است و اما از جهات دیگر (چون علم، پرهیزگاری، مدیریت، شجاعت و...) با هم وجوه مشترك دارند.
پیامبر(ص) شرایط لازم رهبری را تنها در وجود پسر عم، داماد، همسنگر و یار همیشگی‌اش علی بن ابی‌طالب(ع)، برجسته دید و لذا در همایش بزرگ غدیر، وی را به رهبری امتش برگزید، زیرا حضرت علی‌(ع) تنها كسی بود كه اصحاب و انصار، وی را از لحاظ علمی، پرهیزگاری، شجاعت، تدبیر، مدیریت و... بعد از شخص پیامبر، چهره منحصر به فرد می‌دیدند. همه، این سخن معروف پیامبر را كه «من شهر علم و علی دروازه آن است (انا مدنیة العلم وعلی بابها)»، درباره وسعت علمی حضرت علی(ع) شنیده بودند و از نگاه شجاعت، «لیلة‌المبیت»، جنگ‌های خندق، احد، بدر، فتح خیبر و غیره را به یاد داشتند و نیز تقوی و پارسایی‌اش، زبانزد همه بود.
از این رو علی‌(ع) یگانه شخصی بود كه می‌توانست، آن هدف پیامبر را تأمین و سعادت و سلامت جامعه اسلامی را تضمین كند.
با این انتخاب مبارك بود كه آن خلاء و كمبودی كه در صورت رحلت پیامبر، در ساختمان دین اسلام، احساس می‌شد، برطرف گردید و خداوند این عمل پیامبر را با این آیه تأیید و امضا نمود كه:
«امروز كافران (پس از این كار تاریخی) از (بابت غلبه بر دین و آسیب رساندن به مسلمانان) ناامید شدند و امروز (با این انتخاب به جا) دین‌تان را به حد كمال رساندم و نعمت‌ها را بر شما تمام كردم و...»(2)
پاورقی: ــــــــــــــــــــــــــــــــــ
1- سوره مائده، آیه 67
2- مائده آیه3





نوع مطلب :
برچسب ها : غدیر، فلسفه، فلسفه غدیر، ولایت، عید، عید غدیر،
لینک های مرتبط :
دارالمجانین بروزترین پایگاه دانلود مداحی


( کل صفحات : 2 )    1   2   
درباره وبلاگ

عبادت بی ولایت حقه بازیست
اساس مسجدش بتخانه سازیست
چرا سنی نمیخواهد بداند
وضوی بی ولایت آب بازیست
یا علی
مدیر وبلاگ : مجنون علی
نویسندگان
صفحات جانبی
نظرسنجی
کدام مذهب ؟








جستجو

آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :

Google PageRank Checker
فال حافظ
یا حیدر


http://zibasazweb.persiangig.com/9.9.JPG
ابزاروبلاگ

                    
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic